2017-07-04: Plan działania w celu wsparcia Włoch i wzmocnienia solidarności

Szlak środkowo-śródziemnomorski: Komisja proponuje plan działania w celu wsparcia Włoch, zmniejszenia obciążeń i wzmocnienia solidarności

W związku z tym, że sytuacja na szlaku środkowo-śródziemnomorskim staje się coraz trudniejsza, Komisja ustanawia dziś szereg natychmiastowych środków, które mogą zostać zastosowane przez państwa członkowskie UE, Komisję i agencje UE, a także przez same Włochy.

Opierając się na wynikach ostatnich dwóch lat prac na rzecz ratowania życia na morzu i zarządzania rosnącą liczbą osób przybywających do Europy wzdłuż szlaku środkowo-śródziemnomorskiego, wszystkie zainteresowane strony muszą teraz zintensyfikować i przyspieszyć działania w odpowiedzi na coraz pilniejszą sytuację i w celu wypełnienia zobowiązań podjętych przez przywódców UE. Zaproponowane dzisiaj środki powinny stanowić podstawę dyskusji na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, które odbędzie się w czwartek w Tallinnie.

Przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker powiedział: „Dramatyczna sytuacja w regionie Morza Śródziemnego nie jest ani nowa, ani przejściowa. W ciągu ostatnich dwóch i pół roku poczyniliśmy ogromne postępy na rzecz prawdziwej unijnej polityki migracyjnej, ale pilność sytuacji wymaga od nas teraz znacznego przyspieszenia zbiorowych działań, by nie pozostawić Włoch samych z tym problemem. Nasze wysiłki muszą się koncentrować na solidarności – z osobami uciekającymi przed wojną i prześladowaniami oraz z naszymi państwami członkowskimi znajdującymi się pod największą presją. Jednocześnie musimy wesprzeć Libię w walce z przemytnikami i usprawnianiu kontroli granicznych w celu zmniejszenia liczby osób podejmujących niebezpieczną podróż do Europy”.

Działania mające na celu wspieranie Włoch oraz zmniejszenie przepływów migracyjnych

Komisja Europejska proponuje szereg środków, które mają zostać wprowadzone przez Unię Europejską w celu przyspieszenia wspólnych prac wzdłuż szlaku środkowośródziemnomorskiego, w tym w szczególności:

Komisja zamierza:

  • dalej zwiększać zdolności władz Libii w ramach przygotowanego wspólnie z Włochami projektu o wartości 46 mln EUR;
  • wspierać utworzenie w pełni funkcjonalnego morskiego ratowniczego centrum koordynacyjnego w Libii;
  • zwiększyć finansowanie zarządzania migracjami we Włoszech, przeznaczając na ten cel dodatkowe 35 mln EUR gotowych do natychmiastowego wykorzystania;
  • zapewnić pełną mobilizację unijnych agencji:
    • Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), który jest gotowy zwiększyć liczbę mobilnych zespołów wspierających rozpatrywanie wniosków;
    • Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej, która powinna pilnie przeanalizować propozycje Włoch dotyczące wspólnej operacji „Tryton”
    • oraz rezerwy szybkiego reagowania Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, składającej się z ponad 500 ekspertów ds. powrotów, która jest gotowa do wykorzystania na wniosek Włoch;
  • już dziś rozpocząć i finansować nowy proces składania zobowiązań dotyczących liczby osób przesiedlanych z Libii, Egiptu, Nigru, Etiopii, Sudanu w powiązaniu z UNHCR;
  • współpracować z Libią na rzecz wzmocnienia kontroli na granicy południowej we współpracy z państwami Grupy Pięciu na rzecz Sahelu (Sahel G5) i państwami członkowskimi, przy unijnym wsparciu finansowym;
  • zintensyfikować prace umożliwiające zawarcie umów o readmisji (lub równoważnych nieformalnych uzgodnień) z państwami pochodzenia i tranzytu, przy wsparciu państw członkowskich;
  • zaangażować się w dalszą współpracę z Nigrem i Mali w ramach partnerstwa w celu zapobieżenia przemieszczaniu się osób w kierunku Libii;
  • kontynuować współpracę z Międzynarodową Organizacją ds. Migracji (IOM) w celu przyspieszenia wspomaganych dobrowolnych powrotów z Nigru i Libii do krajów pochodzenia, w tym poprzez zapewnienie dodatkowego finansowania;
  • zapewnić, we współpracy z państwami członkowskimi, pełne wdrożenie ram partnerstwa, również poza początkowymi 5 krajami priorytetowymi, przy wykorzystaniu zarówno mechanizmów zachęty, jak i sankcji;
  • oprócz 200 mln EUR zmobilizowanych w 2017 r. w ramach północnoafrykańskiego segmentu funduszu powierniczego UE dla Afryki zapewnić równoważne finansowanie na 2018 r. i kolejne lata z budżetu UE i państw członkowskich (zob. tabela );

państwa członkowskie powinny:

  • wnieść znacznie większe wkłady na rzecz funduszu powierniczego UE dla Afryki, aby uzupełnić kwotę 2,6 mld EUR pochodzącą z ograniczonego budżetu UE zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w listopadzie 2015 r. (zob. tabela );
  • przyspieszyć relokacje z Włoch, szybciej reagując na włoskie wnioski, zwiększając swoje zobowiązania i podejmując je bardziej regularnie;
  • wraz z Komisją i Służbą Działań Zewnętrznych pomagać w nawiązaniu dialogu z Tunezją, Egiptem i Algierią, aby zachęcić je do przyłączenia się do sieci Seahorse w basenie Morza Śródziemnego oraz wezwać Tunezję, Libię i Egipt do zadeklarowania obszarów działań poszukiwawczo-ratowniczych i ustanowienia formalnego morskiego ratowniczego centrum koordynacyjnego;
  • przyspieszyć, we współpracy z Parlamentem Europejskim, dyskusje w sprawie reformy systemu dublińskiego dotyczącej przydzielania wniosków o udzielenie azylu w UE w celu zapewnienia bardziej stabilnych ram zarządzania podobnymi problemami w przyszłości;
  • zmobilizować swój potencjał, we współpracy z Europejską Strażą Graniczną i Przybrzeżną, aby wesprzeć powroty migrantów o nieuregulowanym statusie z Włoch;

Włochy powinny:

  • opracować, w porozumieniu z Komisją oraz w oparciu o dialog z organizacjami pozarządowymi, kodeks postępowania dla organizacji pozarządowych prowadzących działania poszukiwawczo-ratownicze na Morzu Śródziemnym;
  • wypełnić swoje zobowiązania w zakresie relokacji poprzez:
    • niezwłoczne zarejestrowanie wszystkich Erytrejczyków przebywających we Włoszech,
    • scentralizowanie i standaryzację procedury relokacji,
    • umożliwienie relokacji małoletnich bez opieki,
    • wykazanie się większą elastycznością w zakresie kontroli bezpieczeństwa organizowanych dwustronnie z innymi państwami członkowskimi;
  • jak najszybciej wdrożyć ustawę Minnitiego, w tym poprzez:
    • tworzenie dodatkowych zdolności w punktach szybkiej rejestracji migrantów („hotspotach”),
    • zwiększanie zdolności przyjmowania i znaczne zwiększenie zdolności w zakresie zatrzymywania, aby jak najszybciej uzyskać co najmniej 3000 miejsc
    • przedłużenie maksymalnego okresu zatrzymania zgodnie z prawem UE
    • oraz znaczne przyspieszenie rozpatrywania wniosków o azyl na etapie odwołania;
  • nasilić działania powrotowe poprzez:
    • stosowanie przyspieszonej procedury powrotu,
    • bardziej powszechne wykorzystanie trybu przyspieszonego i przesłanek niedopuszczalności,
    • opracowanie krajowego wykazu bezpiecznych krajów pochodzenia,
    • wydawanie decyzji nakazujących powrót równolegle do decyzji w sprawie udzielenia azylu i jednocześnie z tymi decyzjami,
    • rozważenie możliwości stosowania ograniczeń pobytu
    • oraz powstrzymanie się od wydawania dokumentów podróży osobom ubiegającym się o azyl.

Zob. pełny plan działania Komisji

Kolejne kroki

Komisja działa w porozumieniu z estońską prezydencją Rady, a przedstawione dziś działania powinny stanowić podstawę dyskusji na temat natychmiastowego wsparcia dla Włoch, która odbędzie się w czwartek na nieformalnym posiedzeniu Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych w Tallinnie.

Kontekst

Unia Europejska i jej państwa członkowskie stopniowo ustanowiły jasno sformułowane i bardziej zdecydowane działania polityczne w celu ratowania życia ludzkiego i skuteczniejszego zarządzania przepływami migracyjnymi na szlaku środkowośródziemnomorskim (zob. tutaj ).

Jednak w związku z licznymi ofiarami śmiertelnymi i przepływami migracyjnymi przede wszystkim migrantów ekonomicznych szlak środkowośródziemnomorski stanowi strukturalne wyzwanie oraz pozostaje pilnym i poważnym problemem.

Na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 22–23 czerwca 2017 r. przywódcy zobowiązali się do podjęcia już teraz zdecydowanych działań „poprzez zintensyfikowanie koordynacji i realizacji wszystkich elementów deklaracji maltańskiej, ram partnerstwa i wspólnego planu działania z Valletty, przy zapewnieniu wystarczających zasobów finansowych”.

Komisja podejmuje dziś dalsze działania, określając konkretne kroki, jakie każda z zainteresowanych stron może i powinna poczynić, aby wywiązać się z tych zobowiązań.

Włochy już podejmują istotne działania mające na celu wspieranie współpracy z Libią w zakresie zarządzania migracjami i dalszej poprawy wdrażania unijnej polityki migracyjnej na swoim terenie. Przyjęta niedawno ustawa Minnitiego ma na celu zwiększenie skuteczności systemu powrotów i systemu azylowego we Włoszech, szybką identyfikację osób potrzebujących ochrony, przy jednoczesnym podejmowaniu działań, które mogą ułatwić szybki powrót migrantów ekonomicznych.

Więcej informacji:

ANNEX: EUROPEAN COMMISSION ACTION PLAN ON MEASURES IN SUPPORT OF ITALY AND TO REDUCE PRESSURE ALONG THE CENTRAL MEDITERRANEAN ROUTE AND INCREASE SOLIDARITY

The loss of life and continuing migratory flows of primarily economic migrants on the Central Mediterranean route is a structural challenge and remains an issue of urgent and serious concern not only for Europe but also the African continent as a whole. On 30 June, the Italian Minister of Interior, Marco Minniti, addressed a letter to the President of the Council of Ministers, the Estonian Interior Minister Andres Anvelt and to the Commissioner for Home Affairs and Migration, Dimitris Avramopoulos, warning that the situation in Italy would soon no longer be sustainable. The issue of migration in the Central Mediterranean will be on the agenda of the informal meeting of the Ministers of Justice and Home Affairs of 6 and 7 July. This is the Commission’s contribution for the discussion at that meeting and does not exclude further actions in light of the outcome of the discussions and developments on the ground.

  1. Measures to reduce migratory pressure along the Central Mediterranean Route and increase solidarity
  • Better coordination of Search and Rescue activities (SAR) in the Central Mediterranean:
    • Italy should draft, in consultation with the Commission and on the basis of a dialogue with the NGOs, a Code of Conduct for NGOs involved in SAR activities. The Council could possibly endorse such Code of Conduct;
    • Better cooperation between the Italian Maritime Rescue and Coordination Centre (MRCC) and neighbouring MRCCs where established or other kinds of operational cooperation to ensure timely and effective intervention;
    • The European Border and Coast Guard Agency to urgently examine Italy’s proposals regarding Joint Operation Triton.
    • North African partners, notably Tunisia, Egypt and Libya, should be encouraged to formally notify their SAR areas and establish MRCCs. To this end, Italy should swiftly implement the ongoing feasibility study of the Italian Coast Guard regarding the Libyan SAR capacity with a view to accelerating the establishment of a fully operational MRCC in Libya as this would allow Libya to take over responsibility for the organisation/coordination of a significantly higher number of SAR operations than is the case today.
    • Tunisia, Egypt and Algeria should be encouraged to join the Seahorse Mediterranean Network.
  • Step up actions to enhance the capacity of the Libyans to control borders:
    • The ongoing training activities of the Libyan Coast Guard need to be stepped up further and the prioritisation exercise of equipment and maintenance needs to be concluded with the Libyan authorities;
    • The Board of the EU Trust Fund should adopt by the end of July the project on sea and land border management in Libya prepared by Italy jointly with the Commission, for an amount of EUR 46 million.
  • Reinforce actions to reduce migratory pressure on Libya and fight smuggling and human trafficking:
    • The information exchange between the relevant Common Security and Defence Policy missions and the European Border and Coast Guard and Europol should be enhanced and this explicitly foreseen in the revised mandate;
    • Assisted Voluntary Returns from Libya and Niger to countries of origin through a joint-initiative with IOM should be accelerated with further funds available, if needed;
    • The Commission will launch a new resettlement pledging exercise in conjunction with the UNHCR starting with those in need of international protection from Libya, Egypt, Niger, Ethiopia and Sudan;
    • The EU and Member States will step up their engagement with Niger and Mali to prevent movements towards Libya;
    • The EU and Member States should work with Libya to significantly and rapidly strengthen border controls at the external borders of Libya (particularly the southern ones) to stem further flows into Libya. This includes enhanced cooperation with G5 Sahel countries and the establishment, with EU financial support of EUR 50 million, of the „Joint Force” decided at the last G5 Summit, which aims at reinstating control at borders in the transit areas of Mali, Burkina Faso and Niger.
    • The EU and Member States should step up implementation of the Partnership Frameworks, including beyond the five current partnership countries, using both positive and negative leverages, notably for the main countries of origin, including the use of visa leverage as appropriate.
  • Achieve real progress in the return of irregular migrants
    • The EU should:
      • put in place with the full support of Member States well-functioning EU readmission agreements and practical arrangements with third countries without further delay and using all possible levers and incentives;
      • fully mobilise the capabilities of the Member States as well as the European Border and Coast Guard at the request of Italy to support the returns of irregular migrants, notably through the deployment of European return intervention teams from the available pools and the organisation of return operations, covering both charter and commercial flights.
    • Italy should:
      • apply expedited return procedures;
      • issue immediately together with the asylum decision return decisions for certain categories of rejected asylum applicants;
      • increase the use of the Assisted Voluntary Returns and Reintegration procedures together with IOM.
  • Deliver in full the existing relocation commitments
    • Member States need to step up relocations from Italy, showing more flexibility in accepting the applicants Italy proposed for relocation, responding more quickly to Italian requests, increasing their pledges and pledging more regularly.
    • Italy should register as a matter of urgency all Eritreans present in Italy, centralise the relocation procedure to dedicated relocation hubs, and standardise the procedure to enable relocation of unaccompanied minors. Furthermore Italy should remain flexible and agree with certain Member States bilateral arrangements for additional security checks. Italy should facilitate the implementation of the EASO reach-out campaign to identify and register for relocation all potential applicants that arrived in 2016 and 2017 that are still in Italy.
  • Member States should urgently provide additional funding for the EU Trust Fund and in particular its North Africa Window to ensure its sustainability for 2018 and beyond, in line with their stated commitments. For its part, the EU mobilised an additional EUR 200 million for 2017, which will soon all be allocated and contracted. The EU is now actively identifying further funding for 2018 from the EU budget.
  1. Stepping up implementation of EU migration policy with Italy

In addition to measures to improve the management of flows along the central Mediterranean route, there are actions that can be taken to improve the implementation of EU migration policy in Italy. The recent Minniti law has the objective of making the Italian asylum and return system much more effective than today, identifying quickly those in need of protection, while taking actions that can facilitate the swift return of economic migrants who represent the vast majority of migrants arriving to and present in Italy.

  • Italy should step-up the full implementation of the Minniti law, including:
    • Substantial increase of existing capacity of stationary hotspots (the current 1,600 places should, at least, be doubled). Additional hotspots capacity, should also facilitate securing 100% identification, registration and fingerprinting of all migrants. This would allow disembarkation, initial screening and channelling via the asylum or return procedure to take place primarily in the hotspots (screening of applicants and channelling). Sufficient terminals for Eurodac, the Visa Information System and the Automated Fingerprint Identification System need to be present in each hotspot.
    • The overall structural reception capacity needs to be significantly increased.
    • Detention capacity to be substantially increased to reach urgently at least 3,000. In line with the Commission’s Recommendation on the implementation of the Return Directive, prolong the current maximum duration of detention by making full use of the period allowed under EU legislation.
    • Ensure sufficient capacity of judicial authorities and significantly speed up the examination of applications at both first instance and the appeal stage.
  •  EU to step up funding for migration management in Italy
    • As a short-term action, an initial additional EUR 35 million could be mobilised immediately to support the implementation of the Minniti reforms.
  • In addition, Italy should take the following steps
    • Use rapid procedures, whereby the application is examined while the applicant is kept in closed centres, to prevent migrants absconding and to facilitate the return of those with inadmissible or manifestly unfounded claims.
    • Make wider use of inadmissibility grounds possible in appropriate cases, notably to declare applications inadmissible based on first country of asylum/ safe third country concepts and make wider use of accelerated procedures, notably when an applicant comes from a ‚safe country of origin’, or misled the authorities. Give consideration to developing a national list of ‚safe countries of origin’, prioritising the inclusion of the most common countries-of-origin of migrants arriving in Italy. To give European coverage, Council conclusions identifying safe countries of origin could be beneficial.
    • Use residence/free movement restrictions and avoid providing travel documents to asylum seekers to prevent secondary movements, except for ‚serious humanitarian reasons’ where appropriate.
  • Further EASO support should be made available for the additional actions, in particular for the use of rapid procedures.

III. Towards a sustainable crisis management

To put the arrangements for handling crisis situations on a firmer footing, it is imperative that the European Parliament and the Council make progress on the negotiations on the Dublin proposal as a matter of urgency. A reformed Dublin system as part of a comprehensive approach, including the kind of measures outlined in this note, hold the solution for showing solidarity to Italy and other Member States under pressure while clarifying responsibilities.

IP/17/1882

Kontakty z mediami:

Zapytania od obywateli: Serwis Europe Direct – tel. [ 00 800 67 89 10 11 ] lub e-mail

<< powrót

twoja_europa_1head-ban_pl1teachers-format3_pllogo-erasmus+sticker_pl_1Small banner130719_eckpleutubee-Justice web bannerlogo-wmir